Trzy poziomy ewidencji zabytków: 1. Krajowa ewidencja zabytków, obejmującą zbiór kart ewidencyjnych zabytków znajdujących się w wojewódzkich ewidencjach zabytków, prowadzi generalny konserwator zabytków, a w jego imieniu Narodowy Instytut Dziedzictwa; 2. - wpis do rejestru zabytków, który dla zabytków znajdujących się na terenie województwa prowadzi wojewódzki konserwator zabytków - zgodnie z art.9. Ustawy do rejestru zabytków wpisuje się zabytek nieruchomy na podstawie decyzji wydanej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków z urzędu bądź na wniosek właściciela zabytku Burmistrz Miasta i Gminy w Jabłonowie Pomorskim informuje, że w ustawie „Ochrona Zabytków i opiece nad zabytkami” (Dz.U. z 2017 r. poz.2187, art.107a) wprowadzono na właściciela lub posiadacza zabytku wpisanego do rejestru albo znajdującego się wojewódzkiej ewidencji zabytków lub wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa, obowiązek powiadamiania Wojewódzkiego Konserwatora Rejestr zabytków. W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z 23 lipca 2003 r. ( Dz. U. z 2017, poz. 2187 z późn. zm.) Wójt ( burmistrz, prezydent miasta ) prowadzi gminna ewidencję zabytków w formie zbioru kart adresowych zabytków nieruchomych z terenu gminy. W związku z powyższym Łódzki Wojewódzki Gminna ewidencja zabytków A zmniejsz tekst na stronie A domyślna wielkość tekstu na stronie A powiększ tekst na stronie. Uzgodnienie Mazowieckiego Wojewódzkiego DLA MIESZKANÓW MIASTA i GMINY LUBAWKA. Urząd Miasta w Lubawce informuje, że jednym z obowiązków nałożonych przez ustawę z dnia 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U.z 2003 r., Nr 162, poz. 1568 z póź.zm.) oraz rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie Gminna Ewidencja Zabytków. Zarządzenie Wójta Gminy Olszanka. Nr WG-VII-55/2016. z dnia 1 sierpnia 2016 r. w sprawie przyjecia Gminnej Ewidencji Zabytków Gminy Olszanka. Na podstawie art. 7 ust 1 pkt 9 art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 poz. 446 z późniejszymi zmianami) oraz art. 22 ust. 4 i 5 ustawy Należy także podkreślić, że gminna ewidencja zabytków nie jest prawną formą ochrony zabytków, a jej wpis jest jednym ze sposobów opieki nad zabytkami. Zgodnie z art. 21 u.o.z. jest podstawą do sporządzania programów opieki nad zabytkami przez województwa, powiaty i gminy. W gminnej ewidencji zabytków powinny być ujęte: zabytki nieruchome wpisane do rejestru , inne zabytki nieruchome znajdujace się w wojewódzkiej ewidencji zabytków oraz inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta / burmistrza, prezydenta miasta / w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków. art.22 cyt.ustawy. 5. Gminna Ewidencja Zabytków Miasta Rzeszowa, po uzgodnieniu z Podkarpackim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków pismem z dn. 15 kwietnia 2015 r., znak UOZ-Rz-4.5120.4.2015, została przyjęta Zarządzeniem Nr VII/168/2015 Prezydenta Miasta Rzeszowa z dnia 24 kwietnia 2015 roku w sprawie przyjęcia Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Rzeszowa i vihky. Wójt Gminy Kąkolewnica informuje, iż została sporządzona Gminna Ewidencja Zabytków Kąkolewnica, zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. z późn. zm. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami ( 162, poz. 1569) i ma formę zbioru kart adresowych zabytków nieruchomych i kart stanowisk archeologicznych. Opracowanie Gminnej Ewidencji Zabytków sporządzone zostało na podstawie wykazów zabytków ruchomych i stanowisk archeologicznych wyznaczonych i pozytywnie zaopiniowanych, przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Lublinie, Delegatura w Białej Podlaskiej. Nieruchomości Prawo własności daje właścicielom najszersze prawo do dysponowania rzeczą. Ograniczenia w wykonywaniu prawa własności co do zasady powinny mieć charakter wyjątkowy, nie naruszać istoty prawa własności i wynikać z aktów prawnych o odpowiedniej randze (w przypadku powszechnie obowiązujących przepisów prawa – ustaw, w przypadkach indywidualnych – ostatecznych decyzji lub prawomocnych orzeczeń sądowych). Właściciele nieruchomości mogą spotkać się z przypadkami, gdy wykonywanie przez nich prawa własności do swojej nieruchomości zostaje ograniczone w wyniku ujęcia ich nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków. Dzieje się to jednak bez wiedzy i udziału samych właścicieli. Tym samym ograniczenia wynikające z ujęcia danego obiektu w gminnej ewidencji zabytków mogą budzić poważne wątpliwości. Oczywiście ochrona dziedzictwa narodowego i konieczność zachowania dowodów minionych epok, jest naszym obowiązkiem jako współczesnych pokoleń i to obowiązkiem ze wszech miar uzasadnionym. Niemniej, w każdym tego typu przypadku „ochrona” powinna zostać dokonana w odpowiedniej formie (również pod względem prawnym), tak aby zagwarantować innym osobom (właścicielom nieruchomości) poszanowanie ich praw, w sposób gwarantujący ochronę przed arbitralnością i dowolnością działań organów administracji publicznej. Jak jest w przypadku ujęcia nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków? Czym jest gminna ewidencja zabytków? Przepisy Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami przewidują, że wójt (odpowiednio burmistrz, prezydent miasta) prowadzi gminną ewidencję zabytków w formie zbioru kart adresowych zabytków nieruchomych z terenu gminy (art. 22 ust. 4 ww. ustawy). Zgodnie z dalszymi przepisami, w gminnej ewidencji zabytków powinny być ujęte inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków (art. 22 ust. 5 pkt 3 ww. ustawy). Z założeń ustawodawcy wynika, że gminna ewidencja zabytków jest rejestrem prowadzonym w celach dokumentacyjnych. Jednocześnie ujęcie obiektu w ewidencji nie powoduje, że zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków, samoistnie stają się „zabytkiem” w rozumieniu przepisów Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Dla przyjęcia bowiem, że dany obiekt jest „zabytkiem” konieczne jest przeprowadzenie w tym zakresie stosownej procedury administracyjnej i wydanie decyzji administracyjnej (art. 9 ust. 1 ww. Ustawy). Wójt (burmistrz, prezydent miasta) włącza z kolei kartę adresową obiektu do gminnej ewidencji zabytków w formie zarządzenia. Co jednak kluczowe, procedura objęcia nieruchomości wskazanej przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wpisem do gminnej ewidencji zabytków nie przewiduje, aby miał brać w niej udział właściciel danej nieruchomości. Nie zostały również określone kryteria jakie musi spełnić obiekt, aby został on objęty wpisem do gminnej ewidencji zabytków. Pozostaje to w gestii organu jednostki samorządu terytorialnego działającego w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków – procedura ma charakter wewnętrzny. Czy ujęcie obiektu w ewidencji ogranicza prawa właściciela nieruchomości? Ujawnienie nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków wyłącznie na skutek wskazania jej przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków co do zasady powinno mieć wyłącznie charakter dokumentacyjny. Tymczasem należy zauważyć, że wpisanie nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków niesie za sobą dla właściciela daleko idące konsekwencje. Mianowicie, włączenie nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków powoduje powstanie obowiązku uzgadniania z wojewódzkim konserwatorem zabytków: decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji planowanych na obszarach lub w odniesieniu do budynków ujętych w gminnej ewidencji zabytków (art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego), decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (art. 53 ust. 4 pkt 2 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), decyzji o warunkach zabudowy (art. 64 ust. 1 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Na skutek wskazania danej nieruchomości przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) do gminnej ewidencji zabytków, na właściciela nieruchomości nakładane są zatem dodatkowe obowiązki w zakresie możliwości gospodarowania nią. Gospodarowanie nieruchomością jest również uzależnione od decyzji dodatkowych organów administracji publicznej (w tym wypadku wojewódzkiego konserwatora zabytków). Nieuzasadnione ograniczenie praw właścicieli nieruchomości W świetle powyższych ograniczeń i obowiązków po stronie właściciela, szczególne wątpliwości budzi jednak to w jaki sposób dochodzi do objęcia nieruchomości wpisem do gminnej ewidencji zabytków (a tym samym ograniczeń po stronie właściciela). Do ograniczenia prawa własności nie dochodzi bowiem na skutek indywidualnej decyzji poprzedzonej postępowaniem wyjaśniającym, w którym właściciel nieruchomości miałby możliwość zajęcia stanowiska lub podjęcia inicjatywy dowodowej w celu zweryfikowania działań organu. Wpis obiektu do gminnej ewidencji zabytków następuje w ramach „utajnionej”, wewnętrznej procedury, w której właściciel obiektu nie bierze udziału. Właścicielowi obiektu nie są znane motywy objęcia nieruchomości gminną ewidencją zabytków, tj. właściciel nie wie czy dany obiekt rzeczywiście przejawia cechy, które pozwalają kwalifikować go do objęcia gminną ewidencją zabytków. Właściciel nie wie również, czy czynności poprzedzające objęcie obiektu wpisem do ewidencji są prawidłowe i nie jest w stanie ich uprzednio zweryfikować. Tymczasem, ujawnienie nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków wyłącznie na skutek wskazania przez organ administracji publicznej (które powinno mieć co do zasady charakter dokumentacyjny), przypisano skutki prawne wpływające na wykonywanie prawa własności. Odwołując się do najwyższych n Ochrona zabytków w gminach Fotolia Zadania, które realizuje samorząd gminny w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty lokalnej, obejmują między innymi ochronę i opiekę nad zabytkami. Oznacza to wiele obowiązków ustawowych, które gmina musi wypełniać. Obowiązek podejmowania przez władze lokalne określonych działań w sferze kultury i zabytków wynika z klasyfikacji tego obszaru w kategorii zadań własnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym. Działania te stanowią element całego systemu ochrony i opieki nad zabytkami, realizowanego zarówno na poszczególnych szczeblach samorządu terytorialnego, jak i na poziomie centralnym. Gmina jednak odgrywa tu szczególną rolę. Przyjrzyjmy się bliżej regulacji szczegółowej, zawartej w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (dalej: ustawa) oraz wynikającym z niej obowiązkom. Gminna ewidencja zabytków Podstawą właściwej ochrony i opieki nad zabytkami jest stworzenie i rzetelne prowadzenie spisu terenów, które wymagają szczególnej uwagi ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową. Realizacji temu celowi służy gminna ewidencja zabytków, prowadzona przez wójta (burmistrz, prezydent miasta) w postaci zbioru kart adresowych zabytków nieruchomości z terenu danej gminy. (…) Marek Wilczyński Artykuł pochodzi z kompleksowej bazy wiedzy INFORLEX. Zamów bezpłatny 14-dniowy dostęp do INFORLEX » Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Źródło: INFORLEX Czy ten artykuł był przydatny? Dziękujemy za powiadomienie Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić. UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł. Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt Miasto ponownie wesprze ochronę zabytków. Dobra wiadomość jest taka, że pieniędzy starczy dla wszystkich. Zła: to tylko kropla w morzu potrzeb. Wśród zabytków kościół Świętego Ducha, zakłady Plage-Laśkiewicza czy kamienica Rynek 6. Kamienica przy ul. Peowiaków 4 wpisana jest do gminnej ewidencji zabytków. Według propozycji właściciele otrzymają 16 tys. zł na wzmocnienie fundamentów. Ten artykuł powstał dzięki wsparciu finansowemu naszych czytelników Wspieram Miejski Konserwator Zabytków Hubert Mącik przedstawił radnym propozycję podziału dotacji celowych na ochronę zabytków. Pieniędzy nie było wiele, bo tylko 400 tys. zł. Tymczasem zgłoszone potrzeby wyniosły ok. 4 mln zł. Urzędnicy proponują wszystkim po równo, czyli po ok. 10% dofinansowania. Co ważne gminy jako jedyne mogą udzielać dotacji także dla obiektów nie znajdujących się w rejestrze zabytków, a wyłącznie w gminnej ewidencji zabytków. W bieżącym roku złożono jeden taki wniosek dot. kamienicy przy ul. Peowiaków 4. 10 chętnych Łącznie złożono 10 wniosków. Każdy z nich będzie mógł liczyć na dofinansowanie. Połowa z nich to instytucje kościelne. Poza obiektami sakralnymi, o dofinansowanie starają się głównie właściciela obiektów zlokalizowanych w Centrum: Peowiaków 4, Rynek 6, Kowalska 9, Misjonarska 18. Rodzynkiem jest zgłoszenie dot. prac konserwatorskich w budynku hangaru lotniczego przy ul. Wrońskiej 2 (dawne zakłady Plage i Laśkiewicza). O najmniej wnioskowali właściciele budynku przy ul. Misjonarskiej 18. Za 30 tys. zł chcą wymienić stolarkę okienną. Najwięcej środków oczekiwała Parafia św. Jakuba. Za 1,4 mln zł planują szeroki zakres prac dot. konserwacji polichoromii, monochromii i lamperii oraz trzech ołtarzy. Zakres prac rozciąga się od wzmocnień fundamentów przy ul. Peowiaków 4 po konserwację ruchomaliów jak rzeźby i obrazy w Kościele św. Ducha. Warto podkreślić, że wiele z wniosków dot. kontynuacji prac z poprzednich lat. Ostateczną decyzję o podziale środków podejmą radni, na kolejnej sesji Rady Miasta. Zabytek - niezabytek Rejestr zabytków jest formą ochrony konserwatorskiej, natomiast gminna ewidencja zabytków, jest jedynie wykazem obiektów zabytkowych. Obiekty wpisane do rejestru chronione są z mocy prawa, natomiast te z ewidencji są chronione głównie przez zapisy w planach miejscowych czy warunkach zabudowy. Dla obiektów wpisanych do rejestru zabytków można uzyskać dofinansowanie, np. w ministerstwie. Przykład? Na Starym Mieście jedna kamienica jest wpisana do rejestru zabytków, natomiast sąsiednia jest tylko w gminnej ewidencji zabytków. Odnowienie elewacji obu obiektów jest równie istotne wizerunkowo i zbliżone kosztowo. Dotację na remont ewidencyjnej kamienicy można pozyskać jednak wyłącznie od gminy.